Merel

Vanuit de vogelkijkhut in Emmen had ik een prachtig zicht op dit merelmannetje. Hij zat stil en zelfverzekerd op een verweerde tak, omringd door het frisse groen van de lente. Zijn glanzend zwarte verenkleed leek haast te glimmen in het zachte licht, terwijl zijn felgele snavel een opvallend contrast vormde. Het was een moment van pure rust, waarin de merel met zijn eenvoudige schoonheid de aandacht volledig naar zich toe trok. Een klein, maar perfect stukje natuur om even bij stil te staan.