Op een koude winterdag in mijn tuin viel mijn oog op een grote groep kramsvogels die zich tegoed deden aan de laatste bessen in de boom. Tussen hen zat een koperwiek, een prachtige verschijning met zijn warme roodbruine flank en opvallende wenkbrauwstreep. Het was een genot om te zien hoe deze vogels zich verzamelden en samen de boom langzaam leegplukten. De koperwiek bleef even zitten, alsof hij poseerde, voordat hij zich weer bij de groep voegde. Een mooi moment van leven in de winterse stilte.