Geronticus eremita
De heremietibis heeft een lengte van ongeveer 65 tot 75 centimeter en een spanwijdte van 105 tot 115 centimeter. De vogel heeft een lange, gebogen snavel die zich goed leent voor het zoeken naar voedsel in modder en gras. Volwassen heremietibissen hebben een glanzend zwart verenkleed, terwijl jonge vogels lichter van kleur zijn met een bruinachtige tint. Ze kunnen mogelijk verward worden met andere ibissen, maar de heremietibis is groter en heeft een unieke snavelvorm.
Heremietibissen leven voornamelijk in droge, open gebieden zoals steppen en scrublands. Hun dieet bestaat uit ongewervelde dieren, zoals insecten, maar ook uit plantaardig materiaal. De voortplanting vindt meestal plaats in kolonies, waarbij ze hun nesten bouwen op moeilijk bereikbare plaatsen. Er is weinig bekend over hun trekgedrag, maar bekend is dat ze tijdens het broedseizoen in kleine groepen leven.
In Nederland en België is de heremietibis zeer zeldzaam geworden en wordt hij vooral gezien in natuurgebieden waar herintroductieprojecten plaatsvinden. Er zijn sporadische waarnemingen, maar het is geen vaste broedvogel. Het soortaaantal fluctueert en de soort is in Nederland en België een echte zeldzaamheid, met tijdelijke bezoekers die het gevolg zijn van herintroductiepogingen.
De heremietibis staat op de rode lijst van bedreigde vogels en is als zeer bedreigd geclassificeerd. De trend is zorgwekkend, omdat de soort in het wild momenteel niet overleeft. Belangrijke bedreigingen zijn Habitatverlies, menselijke verstoring en klimaatverandering. Beschermingsmaatregelen zijn voornamelijk gericht op het beschermen van de resterende leefgebieden en het ondersteunen van herintroductieprojecten.