Zwarte ooievaar
Ciconia nigra
De Zwarte ooievaar heeft een lengte van ongeveer 65 tot 75 centimeter en een spanwijdte van 130 tot 145 centimeter. Het verschil tussen man en vrouw is minimaal; beide hebben een glanzend zwart verendek met een witte buik en een rode snavel en poten. Jongeren zijn bruinzwart met een minder opvallend kleurcontrast. Deze soort kan verwarring oproepen met de Witte ooievaar, maar de verschillen in kleur en het gedrag maken herkenning relatief eenvoudig.
De Zwarte ooievaar prefereert ongerepte, natte gebieden zoals moerassen, rivieren en bosachtige omgevingen. Zijn dieet bestaat voornamelijk uit vis, kikkers en kleine zoogdieren, die hij vaak vanuit de lucht oppikt. De voortplanting vindt plaats in de lente, waarbij het vrouwtje meestal 3 tot 5 eieren legt in een takkennest. Deze soort vertoont trekgedrag, maar de exacte trekroute en -bestemmingen zijn minder goed gedocumenteerd.
In Nederland is de Zwarte ooievaar een zeldzame broedvogel, voornamelijk te vinden in de oostelijke en zuidelijke delen van het land. De soort komt vooral voor in gebieden met voldoende voedselbronnen en nestmogelijkheden, zoals oude bomen bij water. In België is de soort vergelijkbaar zeldzaam en komen er ook kleine populaties voor in geschikte habitats. De beste kans om een Zwarte ooievaar te zien is tijdens de trekperiodes in de lente en herfst.
De Zwarte ooievaar heeft een beschermde status in Nederland en België. De populatie fluctueert, maar lijkt momenteel stabiel met een lichte toename. Bedreigingen voor de soort zijn habitatverlies door ontbossing en verstedelijking, evenals verstoring van de nesten. Specifieke maatregelen voor de bescherming van deze soort zijn op lokaal niveau in kaart gebracht.
