Rotgans

De Rotgans heeft een compact lichaam van ongeveer 60 centimeter lang en weegt tussen de 1,2 en 1,5 kilogram. Zijn verenkleed is voornamelijk bruin tot zwart met een witte halsring en een snavel die vrij kort en dik is. Zowel mannelijke als vrouwelijke Rotgansen lijken op elkaar, maar juvenielen zijn meestal lichter van kleur en hebben een meer gestructureerd verenkleed. Ze kunnen verward worden met andere gansachtige vogels zoals de Brandgans, maar de halsring is een duidelijk kenmerk dat deze soort onderscheidt.

De Rotgans is vooral te vinden in kustgebieden, moerassen en op graslanden nabij het water. Ze voeden zich voornamelijk met gras, maar ook met zeeplanten en algensoorten. De voortplanting vindt plaats in het voorjaar; het nest wordt vaak in de buurt van water gemaakt en er worden meestal 3 tot 5 eieren gelegd. De Rotgans is een trekvogel en migreert in de winter naar milder klimaat om voedsel en beschutting te zoeken.

In Nederland en België is de Rotgans voornamelijk te zien tijdens de wintermaanden, van oktober tot maart, wanneer zij naar de lagere delen van de kust trekt. Ze zijn vooral te vinden op de waddeneilanden en in de delta- en kustgebieden zoals de Oosterschelde. De soort is in deze gebieden relatief algemeen, maar zijn aantallen kunnen sterk fluctueren afhankelijk van de weersomstandigheden en voedselbeschikbaarheid.

De Rotgans staat op de Europese lijst van beschermde vogelsoorten, maar de populatie kent schommelingen. De trend van de soort lijkt stagnerend maar is kwetsbaar door verstoring van hun leefgebied en veranderingen in voedselbeschikbaarheid door klimaatverandering. Verdere verdieping in exacte aantallen of specifieke bedreigingen is niet beschikbaar.