Tringa totanus
De tureluur is een middelgrote steltloper met een opvallend rood-oranje snavelbasis en poten. Het verenkleed is bruin met een lichte onderzijde en donkere streping, wat hem goed camoufleert in zijn natuurlijke omgeving. Tijdens de vlucht vallen de witte vleugelstrepen en staartbasis op. Deze vogel komt voor in vochtige graslanden, moerassen en langs kustgebieden, waar hij vaak te zien is op zoek naar insecten, wormen en kleine kreeftachtigen. De tureluur staat bekend om zijn luide, herhalende roep, die vaak al van verre te horen is. Het is een kenmerkende soort van open, natte landschappen.
De Tureluur heeft een lengte van ongeveer 30 tot 34 cm en vertoont een lange, rechtlopende snavel en lange poten. Het volwassen verenkleed is grijsbruin met een witte onderzijde en opvallende zwarte stippen. Mannen en vrouwen zijn vrijwel gelijk in uiterlijk, maar mannelijke Tureluurs zijn soms iets groter. Jonge Tureluurs hebben een bruinere kleur en zijn minder opvallend gestippeld, wat ze verwarrend kan maken met andere steltlopers zoals de Groenpootruiter.
Tureluurs zijn vaak te vinden in natte graslanden, modderige oeverzones en op zandbanken. Ze voeden zich voornamelijk met ongewervelden, zoals wormen, insecten en larven, die ze met hun lange snavel uit de grond of het water prikken. De voortplanting vindt plaats in het voorjaar, waarbij het vrouwtje 3 tot 4 eieren in een ondiepe nestkom in de grond legt. Na de broedtijd migreren ze naar overwinteringsgebieden in Zuid-Europa en West-Afrika.
In Nederland is de Tureluur vooral te zien in de Waddenzee en op landelijke broedgebieden. De soort is relatief algemeen in het voorjaar en de zomer tijdens de broedtijd, maar in de wintermaanden trekt hij naar warmere gebieden. In België komt de Tureluur ook voor, vooral langs de kust en in natte natuurgebieden, maar is iets minder vaak waargenomen dan in Nederland.
De Tureluur staat op de Rode Lijst van vogels in Nederland als kwetsbaar. De populaties zijn de laatste jaren afgenomen door habitatverlies, verstoorde broedgebieden en klimaatverandering. Beschermingsmaatregelen richten zich op het behoud van geschikte nesting- en foerageergebieden in natte natuur.
De best beoordeelde foto's van deze soort.

Tijdens mijn bezoek aan vogelkijkhut 10 van Han Bouwmeester in Termunterzijl werd ik getrakteerd op een fascinerend schouwspel. Twee tureluurs probeerden rustig te foerageren in de plas, maar de kluten die hun jongen beschermden, dachten daar anders over. Zodra een tureluur landde, stormden de kluten eropaf om hem weg te jagen. Het was een uitdaging om de tureluur goed vast te leggen, want hij kreeg nauwelijks de kans om stil te blijven staan. Uiteindelijk lukte het toch om dit moment te vangen: de tureluur staat sierlijk in het water, met zijn kenmerkende oranje poten en fijne tekening prachtig zichtbaar. Een mooi voorbeeld van hoe dynamisch en beschermend het leven in de natuur kan zijn.

Tijdens een dag fotograferen vanuit vogelkijkhut 10 van Han Bouwmeester viel mijn oog op een fascinerend tafereel. De kluten heersten over de plas voor de hut en duldden nauwelijks andere vogels in hun territorium. Toch waagde deze tureluur het om voorzichtig de plas te betreden, op zoek naar voedsel. Even leek het alsof hij de strijd met de kluten had gewonnen, want hij kwam verrassend dichtbij de hut. Zijn slanke silhouet en feloranje poten staken prachtig af tegen het rustige wateroppervlak. Een kort, maar bijzonder moment dat de dynamiek tussen deze vogels perfect illustreerde.
De laatste waarnemingen van deze soort.