Visdief

De Visdief heeft een lengte van ongeveer 32 tot 36 centimeter en een spanwijdte van 81 tot 90 centimeter. Het mannetje en vrouwtje lijken op elkaar, met een witte onderzijde, grijze rug en een scherpe, donkere snavel. In de broedperiode hebben ze een zwarte pet op hun hoofd, die echter bij jonge vogels ontbreekt. Jongere vogels zijn overwegend bruin en hebben een minder uitgesproken kleurpatroon, wat verwarring kan veroorzaken met andere sterns zoals de Grote Stern.

Visdieven komen vaak voor in kustgebieden, maar ook langs meren en rivieren waar ze hun voedsel, voornamelijk kleine vissoorten, vangen. Ze jagen door acrobatische duiken en maken gebruik van hun scherpe ogen om hun prooi te spotten. In Nederland broeden ze meestal op zandige, ongerepte eilandjes of op dijken. Het broedseizoen ligt tussen april en augustus, en tijdens deze periode bouwen ze hun nesten in groeven in het zand. De meeste Visdieven zijn migranten en trekken in de winter naar warmer gebieden.

In Nederland zijn Visdieven vooral te zien tijdens de broedperiode in het voorjaar en de zomer. Ze zijn te vinden langs de kust van de Waddenzee, maar ook in het binnenland bij geschikte habitats. De soort kent een afwisselende populatie, waarbij de broedpopulaties de laatste jaren licht fluctueren, maar het is relatief algemeen in geschikte gebieden. In België komen ze ook voor, voornamelijk langs de kust en in het binnenland waar watergebieden aanwezig zijn.

De Visdief is een beschermde soort en valt onder de Europese Habitatrichtlijn. De populaties zijn in het verleden afgenomen door habitatverlies en menselijke verstoring, maar in recente jaren zijn er maatregelen getroffen om de soort te beschermen. Ondanks deze inspanningen blijft de soort kwetsbaar voor verdere bedreigingen zoals predatie door andere dieren en verstoorde broedplaatsen.