Kleinste jager
Stercorarius longicaudus
De Kleinste jager is een slanke vogel met een lichaamslengte van ongeveer 35 tot 40 cm en een spanwijdte van 85 tot 97 cm. Kenmerkend zijn de lange, smalle staartveren die hem onderscheiden van andere jagers. Mannetjes en vrouwtjes lijken op elkaar, maar vrouwtjes zijn meestal iets groter. Jonge vogels hebben een bruin gestreept uiterlijk en een minder contrastrijke kleur in vergelijking met volwassen vogels. Deze soort kan verwarrend zijn met de Zilvermeeuw, maar de staartveren en de gespreide vleugels maken het verschil duidelijk.
De Kleinste jager broedt voornamelijk op open toendra's, waar ze hun nest bouwen op de grond in het gras of tussen andere planten. Hun voedsel bestaat uit vis, insecten en aas, en ze zijn bekend om hun agressieve jachttechnieken, waarin ze andere vogels dwongen te vluchten om hun prooi te stelen. De soort migreert in de winter naar onbevroren zeeën in gematigde gebieden. De voortplanting vindt plaats in de vroege zomer, waarna het vrouwtje meestal 2 tot 3 eieren legt.
In Nederland en België is de Kleinste jager een zeldzame doortrekker en broedvogel, vooral te zien in gebieden zoals Waddenzee en in moerasachtige gebieden. Het broedseizoen loopt van mei tot juli, wanneer ze in kleine kolonies kunnen worden waargenomen. Buiten het broedseizoen is de soort voornamelijk te zien in de wintermaanden langs kustgebieden. De soort komt echter niet frequent voor, waardoor waarnemingen relatief ongewoon zijn.
De Kleinste jager staat als kwetsbaar op de Nederlandse Rode Lijst van vogels, met een afname van populaties in het verleden door habitatverlies en klimaatverandering. De broedpopulatie in Nederland en België is klein en kwetsbaar, wat maakt dat bescherming van hun broedgebieden van groot belang is. Bedreigingen komen van verstoring door menselijke activiteiten en veranderingen in het milieu die hun natuurlijke habitat aantasten.
