Bechsteins vleermuis
Myotis bechsteinii
De Bechsteins vleermuis heeft een unieke uitstraling met een gemiddelde lichaamslengte van 4 tot 5,5 cm en een vleugelspanwijdte van 27 tot 32 cm. De vacht is meestal lichtbruin tot kastanjebruin en de oren zijn relatief lang en recht. Mannetjes zijn over het algemeen iets groter dan vrouwtjes. Jongere vleermuizen kunnen moeilijk te onderscheiden zijn van andere Myotis-soorten, zoals de gewone dwergvleermuis, maar de Bechsteins vleermuis heeft langere, meer spitse vleugels.
De Bechsteins vleermuis zoekt zijn leefgebied voornamelijk in oude en dichtbegroeide bossen, waar hij zich verschuilt in schuilplaatsen zoals holle bomen en onder schors. Deze soort voedt zich voornamelijk met vliegende insecten, die hij vangt tijdens de vlucht. De voortplanting vindt plaats in de zomer, en de vrouwtjes geven meestal geboorte aan één jong per jaar. Er is geen bekend trekgedrag; de Bechsteins vleermuis overwintert in Nederland en België.
In Nederland en België komt de Bechsteins vleermuis voor in specifieke bosgebieden, vooral in het zuiden en midden van Nederland en in het zuiden van België. De soort is zeldzaam en moeilijk te vinden, met een afname in aantallen door habitatverlies. Observaties zijn vooral in de zomermaanden, wanneer ze actief zijn tijdens de schemering en 's nachts.
De Bechsteins vleermuis staat op de rode lijst van bedreigde diersoorten in Nederland, met een status van 'ernstig bedreigd'. De populatie vertoont een dalende trend door verlies van habitats en verstoring van verblijfplaatsen. Wetgeving ter bescherming van vleermuizen in gebouwen en bomen helpt echter om hun aantal te behouden.