Bodemwoelmuis

De bodemwoelmuis heeft een donkerbruine vacht, een korte staart en kleine oren, waardoor hij goed camoufleert in zijn omgeving. Het formaat van de volwassen muizen varieert van 8 tot 12 cm, met een staart van ongeveer 2,5 tot 5 cm. Er zijn geen opvallende verschillen tussen mannelijke en vrouwelijke bodemwoelmuizen. De bodemwoelmuis kan makkelijk verward worden met andere woelmuizen, zoals de aardwoelmuis, die een vergelijkbaar leefgebied en uiterlijk heeft. Bij nader onderzoek kan de bodemwoelmuis onderscheiden worden door zijn gedrag en de specifieke bouw van zijn tunnels.

De bodemwoelmuis leeft voornamelijk in graslanden en vochtige gebieden met voldoende plantengroei. Hij eet voornamelijk gras, bladeren en wortels, waarbij hij zijn sterke kiezen gebruikt om door harde plantendelen heen te knagen. Voortplanting vindt plaats van het vroege voorjaar tot de herfst, waarbij het vrouwtje meerdere worpen kan krijgen per jaar. Elke worp bestaat uit gemiddeld 4 tot 6 jongen. Er is geen trekgedrag bekend; de soort blijft doorgaans binnen zijn territorium en in de nabijheid van zijn tunnels.

In Nederland komt de bodemwoelmuis voor in vochtige gebieden, zoals de delta van de Rijn en de Maas, maar ook in andere delen van het land. De soort wordt als vrij zeldzaam beschouwd en is niet overal even goed vertegenwoordigd. In België is de soort ook aanwezig, maar vooral in specifieke biotopen. Door het verdwijnen van geschikte habitats is deze soort kwetsbaar geworden, waardoor waarnemingen in het veld minder frequent zijn.

De bodemwoelmuis staat op de Nederlandse rode lijst als kwetsbaar, en er zijn aanwijzingen dat het aantal populaties afneemt door habitatverlies en verdroging van leefgebieden. Beschermingsmaatregelen zijn gericht op het behouden en herstellen van vochtige graslanden. Verdere bedreigingen zijn de intensieve landbouw en het gebruik van pesticiden, die het voedsel en de leefomgeving van de soort negatief beïnvloeden.