Steltkluut

De steltkluut is een middelgrote vogel, met een lengte van ongeveer 35 tot 40 cm en een spanwijdte van 70 tot 80 cm. Het mannetje en het wijfje lijken sterk op elkaar, waarbij de mannelijke steltkluut iets groter kan zijn. Kenmerkend zijn de lange, rechte poten en de lange snavel. De rug is zwart, terwijl de borst en buik wit zijn. Jonge steltkluuten hebben een bruine kleur op de bovenkant en zijn minder opvallend. Ze kunnen verward worden met andere steltlopers, zoals de kemphaan of de grutto, maar hun langere poten zijn een duidelijke aanwijzing.

Steltkluuten prefereren ondiepe waterrijke gebieden zoals moerassen, verlandingszones en slikken waar zij zich voeden met ongewervelde dieren, zoals insecten en kreeftachtigen. Het broedseizoen begint in april en mei, waarbij ze hun nesten vaak op de grond bouwen in open gebieden. Ze leggen meestal 3-4 eieren die door beide oudervogels worden bebroed. Na het uitkomen van de eieren zijn de kuikens snel zelfstandig. Sommige stellen kunnen in de herfst migreren naar warmer klimaat om te overleven, maar het migratiegedrag is niet uniform.

In Nederland en België zijn steltkluuten vooral te zien in de periode van april tot september, als ze zich hier vestigen om te broeden. Deze vogels komen vooral voor in de Waddenzee, de Noordzeekust en in andere waterrijke natuurgebieden. De steltkluut is een schaarse broedvogel in Nederland, maar de aantallen lijken de laatste jaren te stijgen door herstelmaatregelen in hun leefgebieden. In België komt deze soort zelden voor, met slechts enkele broedgevallen.

De steltkluut staat onder Bescherming op Europese en nationale niveau. De soort is opgenomen in de Nederlandse en Vlaamse Rode Lijst als kwetsbaar. De populaties worden bedreigd door habitatverlies door versnippering van moerasgebieden, menselijke verstoring en veranderingen in waterbeheer. Gelukkig zijn er maatregelen genomen om hun leefgebieden te beschermen en te verbeteren.