Zeehond

Zeehonden zijn groot, met een lichaam dat tot wel 2,5 meter lang kan worden en tot 300 kilogram kan wegen. Mannetjes zijn doorgaans groter dan vrouwtjes. Ze hebben een brede, platte kop zonder duidelijke snuit, wat ze onderscheidt van andere zeehondensoorten. Hun roggige, grijze of bruine vacht met bruine vlekken maakt ze herkenbaar. Ze kunnen verward worden met andere soorten zeehonden zoals de gewone zeehond (Phoca vitulina), maar de zeehond heeft een meer uitgesproken kop en langere snuit.

Zeehonden leven voornamelijk in kustwateren en kunnen ook worden aangetroffen op zandbanken en in estuaria. Hun dieet bestaat uit vis, schelpdieren en krabben, afhankelijk van het seizoen en de beschikbaarheid. De voortplanting vindt plaats in de lente, met een draagtijd van ongeveer 11 maanden. Vrouwtjes werpen meestal één jong per keer, dat na de geboorte wordt gezoogd en leert zwemmen en jagen. Zeehonden zijn over het algemeen niet migrerend, maar kunnen wel hun territorium verplaatsen op zoek naar voedsel.

In Nederland zijn zeehonden vooral te zien in de Waddenzee en langs de kust van Noord-Holland en Zeeland. Ook in België komen ze voor, voornamelijk in de Belgische kustwateren. Zeehonden zijn in Nederland en België algemeen en worden vaak op zandbanken gezien, vooral tijdens het getij. Tijdens de wintermaanden kunnen ze ook meer verspreid voorkomen als ze naar diepere wateren trekken.

De zeehond heeft de status van 'niet bedreigd' in Nederland en België. De populatie is aan het herstellen door beschermende maatregelen en buitenlandse regelgeving. Belangrijke bedreigingen zijn vervuiling en verstoring door menselijke activiteiten, zoals scheepvaart en toerisme. Er zijn verschillende natuurgebieden en beschermde zones ingesteld om deze soort te beschermen.