Barbastella barbastellus
De Gewone baardvleermuis (Barbastella barbastellus) is een vleermuissoort die voorkomt in Nederland en België. Dit zoogdier valt op door zijn dichte vacht, die meestal grijsbruin van kleur is, en de karakteristieke baardharen rondom de muil. De soort vertoont een voorkeur voor bosrijke gebieden en is afhankelijk van oude bomen voor zijn schuilplaatsen. De Gewone baardvleermuis is een belangrijke soort binnen het ecosysteem, omdat hij bijdraagt aan de bestrijding van insecten.
De Gewone baardvleermuis heeft een schouderhoogte van 4 tot 5 cm en een spanwijdte van ongeveer 30 tot 35 cm. Kenmerkend zijn de lange, zachte baardharen aan de snuit. Mannetjes en vrouwtjes verschillen voornamelijk in grootte, waarbij vrouwtjes vaak iets zwaarder zijn. De soort kan worden verward met de Gewone dwergvleermuis, maar deze laatste is kleiner en heeft een andere vachtkleur. Daarnaast zijn de oren van de Gewone baardvleermuis relatief groot en rond.
De Gewone baardvleermuis leeft vooral in deciduele en gemengde bossen, waar hij zich verbergt in boomholtes en achter schors. Zijn dieet bestaat voornamelijk uit vliegende insecten, zoals muggen en motten, die hij in de lucht vangt met zijn echolocatie. Het paarseizoen vindt plaats in de zomer, waar na een draagtijd van ongeveer 6 tot 8 weken de jongen worden geboren. Deze jongen worden vanaf de late zomer langzaam zelfstandig. In de winter zoekt de Gewone baardvleermuis warme schuilplaatsen om te overwinteren.
In Nederland en België is de Gewone baardvleermuis vooral te vinden in bosrijke gebieden, maar hij komt ook voor in parken en tuinen in de buurt van water. De soort is relatief zeldzaam en wordt niet vaak waargenomen, vooral omdat hij zich goed camoufleert in zijn omgeving. In de zomermaanden zijn ze aktiever en zijn ze makkelijker te spotten tijdens hun jacht op insecten. De meeste waarnemingen vinden plaats in de avond en nacht.
De Gewone baardvleermuis staat op de Rode Lijst als een soort die bedreigd is in Nederland en België. De populatie vertoont een afname door habitatverlies door ontbossing, urbanisatie en het verdwijnen van oude bomen. Daarnaast zijn ze gevoelig voor verstoring in hun voortplantings- en overwinteringsgebieden. Er zijn beschermingsmaatregelen getroffen, maar de effectiviteit hiervan is nog niet duidelijk.
De best beoordeelde foto's van deze soort.
De laatste waarnemingen van deze soort.