Anthus pratensis
De graspieper is een kleine, slanke zangvogel met een bruingestreept verenkleed en een lichte borst met fijne streepjes. Hij wordt vaak gezien in open graslanden, heidevelden en weiden, waar hij op de grond foerageert naar insecten en zaden. Tijdens de baltsvlucht stijgt hij zingend op en daalt vervolgens in een spiraalvormige beweging weer neer. Deze vogel is goed te herkennen aan zijn onopvallende kleuren en typische roep, een zacht 'tsip'. De graspieper is een trekvogel en komt in Nederland vooral voor als broedvogel in het voorjaar en de zomer.
De Graspieper is een slanke vogel van ongeveer 14 tot 16 centimeter lang. De bovenkant is bruin met een licht gespikkelde borst, terwijl de buik witachtig is. Mannetjes zijn doorgaans iets feller gekleurd dan vrouwtjes, maar het verschil is niet altijd goed waarneembaar. Jonge vogels hebben een doffer uiterlijk met minder contrast. De Graspieper kan gemakkelijk worden verward met andere piepers, zoals de Waterpieper en de boompieper, maar onderscheidend zijn de meer stippen op de borst en zijn rechte, lange staart.
Graspiepers houden van open habitat zoals graslanden, weilanden en akkers, waar ze hun voedsel vinden in de vorm van insecten, zaden en plantaardig materiaal. Ze zijn bodembroeders en bouwen hun nesten op de grond, vaak verborgen tussen het gras. Het broedseizoen begint meestal in april en kan doorgaan tot augustus, waarbij het vrouwtje meestal 4 tot 6 eieren legt. Graspiepers zijn gedeeltelijk trekvogels; sommige populaties blijven in Nederland en België overwinteren, terwijl anderen naar zuidelijkere streken trekken.
In Nederland en België is de Graspieper vooral te zien in open landschappen, zoals weilanden en akkerbouwgebieden. Ze zijn het meest algemeen gedurende het broedseizoen, van april tot augustus. Ook in het najaar kunnen ze vaak worden waargenomen, vooral als ze zich voorbereiden op hun trek. De soort komt minder vaak voor in stedelijke gebieden en hun aantallen zijn de laatste jaren wijzen op een afname, vooral in intensief beheerde agrarische gebieden.
De Graspieper heeft een beschermde status in Nederland en België, maar de populaties zijn de laatste jaren afgenomen. De belangrijkste bedreigingen zijn verlies van leefgebied door intensieve landbouw, gebruik van pesticiden en verandering van landgebruik. Deze factoren hebben geleid tot een afname van voedingsmogelijkheden en geschikte broedplaatsen. Er zijn daarom verschillende initiatieven om hun leefomgeving te behouden en te verbeteren.
De best beoordeelde foto's van deze soort.
De laatste waarnemingen van deze soort.