De kruising tussen de Carolinaeend en de Mandarijneend vertoont een mengeling van kleuren en patronen van beide ouders. Over het algemeen is het een middelgrote eend, met een lengte van 45 tot 60 cm. Mannetjes kunnen heldere kleuren en unieke patronen hebben, terwijl vrouwtjes vaak feller gekleurd zijn maar minder uitgesproken dan de mannetjes. Jongeren zijn doorgaans bruinachtig en minder opvallend. Het kan soms verwarrend zijn met zowel de Carolinaeend als de Mandarijneend, maar de specifieke combinatie van kenmerken maakt hybrieden meestal herkenbaar.
Hybride eenden van de Carolinaeend en Mandarijneend zijn vaak te vinden in waterrijke gebieden zoals zoetwaterpoelen en rivieren. Hun dieet bestaat uit waterplanten, zaden, insecten en kleine ongewervelden. Wat betreft voortplanting is er weinig bekend over hun specifieke paringsgedrag, maar net als veel andere eenden kunnen ze zich in het voorjaar voortplanten. Trekdgangen zijn niet goed gedocumenteerd, maar ze zijn over het algemeen minder mobiel dan hun wilde forbearers.
In Nederland en België zijn hybriden van de Carolinaeend en Mandarijneend sporadisch waargenomen, vaak in parken of tuinen met vijvers. Hun voorkomen is voornamelijk afhankelijk van de aanwezigheid van hun ouderlijke soorten en het menselijk landschap. De hybride eend is niet algemeen en komt voornamelijk voor als gevolg van ontsnappingen of gemengde kolonies in gevangenschap. Het is mogelijk dat ze voornamelijk in de lente en de zomer worden gezien.