Kleine vos

De Kleine vos heeft een spanwijdte van 4 tot 5 cm. Het mannetje en het vrouwtje zijn qua uiterlijk vergelijkbaar, maar het vrouwtje is iets groter. De bovenkant van de vleugels is helderrood met zwarte vlekken, terwijl de onderkant bruin met een patroon is dat lijkt op schors, wat een goede camouflage biedt. Jongere exemplaren kunnen variaties in kleurtonen vertonen. De Kleine vos kan verwarrend zijn met andere vlinders zoals de Dagpauwoog, maar deze laatste heeft grotere en opvallendere oogvlekken op de vleugels.

Kleine vos vlinders geven de voorkeur aan open gebieden zoals graslanden en tuinen. De volwassen vlinders voeden zich met nectarrijke bloemen, terwijl de larven voornamelijk op brandnetels (Urtica) leven. Het vrouwtje legt haar eitjes aan de onderzijde van de bladeren. Na de metamorfose overwinteren de volwassen vlinders vaak als imago in beschutte plekken, om in het voorjaar weer actief te worden. Er is geen significante trekbeweging bij deze soort; ze blijven doorgaans in hetzelfde gebied.

In Nederland en België is de Kleine vos vrij algemeen en verspreid over de meeste gebieden, vooral in tuinen en langs wegbermen. Ze zijn te zien van het vroege voorjaar tot de herfst, met pieken in activiteit in de lente en de nazomer. De soort heeft de laatste jaren fluctuaties in aantallen vertoond, maar is over het algemeen stabiel.

De Kleine vos heeft op dit moment geen speciale beschermingsstatus en wordt niet bedreigd. De soort heeft zich in de afgelopen jaren goed kunnen handhaven in diverse habitats. Wel kunnen klimaatveranderingen en veranderingen in landgebruik indirect invloed hebben op hun leefgebieden. In sommige gebieden zijn er lokale schommelingen in de populatie, maar er zijn geen significante afnames gerapporteerd.