De Graszanger is een kleine vogel van ongeveer 10 tot 13 centimeter lang. Het heeft een slank lichaam met een korte staart en lange, smalle vleugels. De bovenzijde is grauwbruin en de onderzijde is licht van kleur, vaak met een lichte streep op de buik. Mannetjes zijn doorgaans wat feller gekleurd dan vrouwtjes, vooral tijdens het broedseizoen, maar er is geen duidelijk kleurverschil. Jongere vogels lijken op de volwassenen, maar zijn iets minder fel. Deze soort kan verwarrend zijn met andere kleine zangvogels, zoals de Rietzanger, maar deze laatste heeft een meer gestreepte romp.
De Graszanger komt voor in vochtig grasland, rietvelden en andere herbicidenrijkere gebieden. Het dieet bestaat voornamelijk uit insecten en zaden. De voortplanting vindt plaats in de zomer, waarbij het vrouwtje een hangnest bouwt in het gras of riet. Het vrouwtje broedt meestal 3 tot 5 eieren uit, die na ongeveer 12 tot 13 dagen uitkomen. De Graszanger is een standvogel, hoewel sommige individuen kunnen migreren naar andere gebieden tijdens de wintermaanden.
In Nederland en België is de Graszanger vooral te vinden in het zuiden en oosten, met een concentratie in moerasachtige gebieden zoals de Biesbosch en het Zwillbrocker Venn. De soort is vrij zeldzaam en heeft een beperkt verspreidingsgebied, vooral vanwege de afname van geschikte leefgebieden. Ze zijn doorgaans van mei tot augustus te zien tijdens het broedseizoen, met een piek in zangactiviteit.
De Graszanger staat in Nederland op de Rode Lijst als een kwetsbare soort. De populatie is afgenomen door habitatverlies door intensieve landbouw en waterbeheer. Beschermingsmaatregelen zijn gericht op het behoud en herstel van moerasgebieden en het verbeteren van het graslandbeheer om deze soort een kans te geven en om de populatie te stabiliseren.
